The Virgin Spring (1960)

Directed by: Ingmar Bergman
Produced by: Ingmar Bergman; Allan Ekelund
Written by: Ulla Isaksson
Starring: Max von Sydow; Birgitta Valberg; Gunnel Lindblom; Birgitta Pettersson
Music by: Erik Nordgren
Cinematography: Sven Nykvist
Edited by: Oscar Rosander
Language: Swedish
Running time: 89 minutes
Genre: Drama

Seeran review: இந்த படம் நாம் வெவ்வேறு கதாபாத்திரத்தின் ஊடாக கதையை புரிந்துகொள்ளும் விதம் மாறும் தன்மை உடையது. உதாரணமாக Ingeri, Karin, Mareta. ஒவ்வொருவரின் உடலுக்குள் புகுந்து மூன்று படங்களாக்கிக்கொள்ளலாம். இந்த மூன்றை காட்டிலும் Karin உடைய தந்தையான Per Töre கண்கள் மிகவும் வெளிப்படையாய் பார்ப்போருக்கு வழங்கியிருந்தும் அது நேர் கோட்டில் இருப்பதால் நாம் சிறிது நாட்களில் விழகிச்செல்லும் வகை கொண்டதாய் அமைந்துள்ளது என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து. சிலருக்கு இதுதான் ஆழமானதாய்கூட படலாம். ‘Because the devil is the seducer of the innocent He strives to destroy all goodness. But I always say my prayers.’               

மேலே கூறிய 3 விதமான கோணல்கள் இருந்தாலும் Ingeri உடன் செல்வதுதான் படத்தை வேறிடத்திற்கு எடுத்துச்செல்லும். இவள் மட்டும்தான் படத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து இறுதிவரை ஒரு தொடர் சங்கலியில் வருகிறாள். பல கேள்விகள். இவளவு நல்ல குடும்பத்தை ஏன் முறைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்? அவளை ஒரு சனம்கூட தீங்குநினைக்காத Karimin மீது ஏன் பொறாமை கொள்கிறாள்? ‘Give it to Ingeri, she’s coming, too’. இவளை கற்பழித்தபோதும் Per Töre இவ்வாறுதான்  நடந்துகொண்டானா? இல்லை எனில் ஆரம்பத்தில் அவன் உண்மையான கிறிஸ்துவன்தானா? Ingeri வந்து உண்மையை சொல்லாமல் இருந்திருந்தால் இவளையும் என்னசெய்திருப்பான்‘I stood in the forest, I saw it and I wanted it. I had a stone to throw at them but I let it drop’. Karin கற்பழிக்கப்பட்டவுடன் இவளுடைய உள்ளம் விடுதலை அடைந்ததா? ஒருவேளை karimai யாரும் கற்பழிக்கவில்லை என்றால் இவள் karimai என்ன செய்திருப்பாள்?

Karin – Is the child paining you?

Ingeri – One day you’ll know how it is

Karin – I’ll be mistress of a house and married with honour

Ingeri – We’ll see how your honour is, when a man starts fumbling you

Karin – No man will bed me without marriage.

இதே போன்று மீதமுள்ள 2 கோணல்கள் வழியில் படம் விரிந்து செல்லும்.

Forrest Gump (1994) படத்தில் வரும் வசனத்தை கொண்டு இந்த விமர்சனத்தை முடிக்கலாம் .’I don’t know if Mama was right, or if it’s Lieutenant Dan. I don’t know if we each have a destiny, or if we’re all just floating around accidental-like on a breeze. But I think maybe it’s both. Maybe both is happening at the same time.’

Further Readings: https://en.wikipedia.org/wiki/Odin

‘See the smoke trembling under the roof? As if it were terrified. Yet when it gets outside it has the heavens to swirl about in. But it doesn’t know that. So it crouches beneath the roof and trembles. It’s the same with people. They quiver like a leaf in a storm afraid of what they know and what they don’t know. You are about to walk a narrow plank. So narrow, you don’t know where to place your foot. A river runs below you. Its blackness wants to engulf you. But you cross unharmed. A chasm lies before you So deep, you can’t see its depths Hands stretch out for you, but they cannot reach you Finally, you stand before a fearful mountain It belches flame, an abyss opens at its foot All colours blaze there: copper and iron blue vitriol and yellow sulphur Flames dazzle and flash and devour the rocks People leap and writhe, people tiny as ants This furnace devours murderers and violators. When you think you are lost, a hand will grasp you. An arm will embrace you and you will be borne away to where evil can no longer harm you.’

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s