Samaritan Girl (2004)

Directed by: Kim Ki-duk
Produced by: Kim Ki-duk; Bae Jeong-min
Written by: Kim Ki-duk
Starring: Kwak Ji-min; Seo Min-jeong; Lee Eol
Music by: Park Ji-woong
Cinematography: Seon Sang-jae
Edited by: Kim Ki-duk
Running time: 97 minutes
Genre: Drama-Thriller
Language: Korean

Seeran Review:  Kim-Ki-Duk படங்களை பொறுத்தவரையில் வசனங்கள் மிக மிக குறைவு. ஆனால் காட்சி அமைப்பு அந்த வசனங்களை தாண்டி நமது மனதில் ஒரு வசனத்தை தொகுத்துக்கொண்டே செல்லும். வசனங்களின் நடுவில் இருக்கும் அமைதியில் ஒரு இயக்கம் தெரியும். அவ்வாறு Editing செய்யப்படுவதால் இப்படி தோன்றுகிறது என்றாலும் வசனங்களே அவ்வாறு அமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். உதாரணமாக கீழே சுட்டப்பட்டிருக்கும் வசனமாற்றம்,

Young – ki

Jae-yeong – There was a prostitute in India named Vasumitra.

Yeo-jin – Vasumitra? What a pretty name.

Jae-yeong – Words say that any man who slept with her, turned into a devoted Buddhist.

Yeo-jin – What the hell did she do to them?

Jae-yeong – She gave an ecstatic sex as a prostitute, I guess.

Yeo-jin – What does sex have to do with Buddhists?

Jae-yeong – Maybe it aroused some deep maternal love. You see, men are like babies when they have sex. Yeo-jin, call me Vasumitra from now on.

Yeo-jin – Close your mouth. Got it?

Jae-yeong – I’m Vasumitra from today on.

ஒரு மனிதன் மகத்தான இடத்தை அடையும்போது அவன் வேறொருவனாக உணர்வான். அந்த வேறொருவந்தான் அவன். தீவிரவாதிகள் தியாகிகள் என்று உணர்வர், காந்திகளும் அவ்வாறுதான் உணர்வர். ‘I’m Vasumitra from today on’ என்பது அதைத்தான் காட்டுகிறது. அவள் சிரித்துக்கொண்டே இறப்பதும் அதையே காட்டுகிறது. இந்த உலகில் அனைவரும் ஒரு காரணம் கொண்டே படைக்க படுகின்றனர். Absurdism பற்றி பேசிய Albert Camus எப்படி இறந்தார் என்று சாரு பல கட்டுரையில் பதிவிட்டிருந்தார். ஆனால் அதற்கே ஒரு காரணம் கண்டடைந்து கூறுகின்றனர்https://www.theguardian.com/books/2011/aug/07/albert-camus-killed-by-kgb 

சரி தொடங்கியதற்கு வருகிறேன். நான் பல சமயம் யோசித்திருக்கிறேன். ஏன் மாடு மேய்ப்பதை தனது ‘interest’ என்று சொல்வதில்லை. Hobby ஏன் பணம் ஈட்டுவதை மிக குறைந்த மனிதர்களுக்காய் வாய்க்கப்படுகிறது. ஏன் ஒரு பெண் விபச்சாரியாக இருப்பதாய் தனது ‘lifetime goal’ என்று சொல்லக்கூடாதா? காமத்தின் உச்சநிலையில் எனக்கு பல சமயங்களில் ஒரு ஆண் விபச்சாரியாக இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றும். ஆனால் அது சில நொடிகள். காமம் படுத்தும் பாடு அவளவுதான். சுதந்திர தினத்தில் கண்ணீர் விடுவதைபோல. Jae-yeong vasumitravaaga இருக்க படைக்கப்பட்டவள். அவளை அவ்வாறு இருக்க விடாமல் செய்தது சட்டம். இப்போது Yeo-jin உடைய ‘Redemption’ பகுதியான ‘Samaria’ மற்றும் ‘Sonata’ வுக்கு வந்தால் படம் திறக்க தொடங்கும்.You seem like you’re enjoying it.’ ‘‘I won’t ask about their occupations either. I’ll just. I’ll just. I’ll just have sex.’

‘At the Notre Dame Cathedral in Avignon, France. There’s a wooden statue of Jesus Christ. The wood is so old and rotted, you can’t recognize the face. Even one of his arms is gone. Then suddenly one day a bud sprouted from the wood. But it has no roots. It’s so mysterious, isn’t it?’

இந்த படத்தை பார்க்க பார்க்க ஜெயமோகன் எழுதிய கெய்ஷாஎன்ற சிறுகதை நினைவில் வந்தது – ‘என் கண்களைப்பார்த்து, “நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்று புரிகிறது” என்றாள். “நான் சாதாரணமாக நினைவுக்கு வந்த கதையைத்தானே சொன்னேன்” என்றேன். ஏன் அந்தக் கதை நினைவுக்கு வருகிறது?” என்றாள். “ஏன்?” என்று நான் அவளைக் கேட்டேன். அவள் அழுத்தமான குரலில் “பிணத்துடன் தூங்குதல்…” என்றாள்.

அவள் என்ன உத்தேசிக்கிறாள் என்பதை புரிந்து கொண்டு நான் அவளை இறுக அணைத்து “இல்லை, நான் அப்படி எதையும் உத்தேசிக்கவில்லை” என்றேன். “பரவாயில்லை” என்று அவள் சொன்னாள். “இல்லை நான் உண்மையிலேயே அப்படி எதையும் எண்ணவில்லை” என்றேன். “இங்கு ஒரு சொல் உண்டு. விபச்சாரியுடன் உறவு கொள்வது பிணத்துடன் உறவு கொள்வது போல…” என்றாள். “நம்பு நான் அப்படி உத்தேசிக்கவில்லை” என்று அவளை இறுக அணைத்தேன். “சத்தியம்” என முத்தமிட்டேன்.

“நீங்கள் எண்ணவில்லை. ஆனால் உங்கள் உள்ளம் உணர்ந்தது” என்றாள். “இல்லை உண்மையிலேயே இல்லை” என்று அவள் கைகளைப்பற்றிச் சொன்னேன். “நான் எங்குவேண்டுமானாலும் சத்தியம் செய்கிறேன் உண்மையிலேயே இல்லை. இந்த இரவில் உன்னுடன் மிக நெருக்கமாகத்தான் உணர்ந்தேன். இவ்வளவு நெருக்கமாக எந்தப்பெண்ணிடமும் நான் உணர்ந்ததே இல்லை. ” என்றபோது என்குரல் சற்று உடைந்தது.

“இதை நீங்கள் சொல்ல வேண்டியதில்லை. ஒரு வாடிக்கையாளன் விபச்சாரியை எந்த வகையிலும் சமாதானப்படுத்தவேண்டிய அவசியமில்லை” என்றாள். “நான் உண்மையில் அப்படி எண்ணவில்லை நான் இதற்குமேல் எப்படி சொல்லவேண்டும்…?” என்று என்னை மீறி எழுந்த உணர்ச்சியுடன் சொன்னேன்.

அவள் “நான் அதைப் பெரிதாக நினைக்கவில்லை மறந்து விடுங்கள்” என்றாள். “இல்லை நீ அப்படி நினைக்கிறாய் என்பது எனக்கு பதட்டத்தை உருவாக்குகிறது. நான் அப்படி நினைக்கவே இல்லை. ” என்றேன்

அவள் அதைக்கேளாதவளாக குனிந்தே இருந்தாள். கரிய பளபளக்கும் முடியால் முகம் மூடியிருந்தது. சட்டென்று ஒரு விசும்பல் ஒலி. வேறெங்கோ எவரோ அழுவதுபோல அதைக்கேட்டேன். அவள் என் மனம் மார்பில் முகம் புதைத்து விசும்பி அழத்தொடங்கினாள்.

மேலும் சற்று நேரம் கழிந்து தான் அவள் அழுகிறாள் என்பதே புரிந்தது. அவளை விலக்கி “அழுகிறாயா? ஏன்?” என்றேன். புரண்டு தலையணையில் முகம் புதைத்து உடல்குலுங்க அழத்தொடங்கினாள். நான் அவளை திருப்பி “சொல் ஏன் அழுகிறாய் நான் என்ன தவறாக சொல்லிவிட்டேன் தவறாக சொல்லியிருந்தாலும் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன்” என்றேன்.

“மன்னிப்பா? நீங்களா? நான்தான் மன்னிப்புகோரவேண்டும். நான் சரியாக நடந்து கொள்ளவில்லை” என்றாள். “என்ன சொல்கிறாய்?” என்றேன். கண்ணீர்த்துளிகள் நின்ற இமைகளுடன் “அவ்வளவு பணம் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதில் ஒரு சிறு பகுதிதான் எனக்கு வரும். ஆனாலும் என் கடமை. அவர்கள் என்னிடம் சொன்ன எதையும் நான் செய்யவில்லை”

“இல்லை” என்று ஏதோ சொல்லப்போனேன். “நான் கெய்ஷாவாக நடிக்கவில்லை. உங்களை என்னால் நிறைவு செய்ய முடியவில்லை” என்றாள். “இல்லை அப்படி அல்ல” என்று நான் அவள் தோளைப்பற்றி உலுக்கி சொன்னேன். அவள் அழுகை சட்டென்று மேலும் வலுத்தது. உடலை நன்றாக குறுக்கிக் கொண்டு சிறுகுழந்தை போல அழுதாள்.

நான் அவள் தோளைத் திருப்பி முகத்தை பார்த்து ”இதற்கு மேல் நான் என்ன சொல்லவேண்டும். நான் உண்மையில் எதையும் நினைக்கவில்லை” என்றேன். “ஆம் பிணம்தான். அப்படித்தான் நான் எல்லாரிடமும் இருக்கிறேன். ஆனால் இன்றைக்கு அப்படி இருக்கவில்லை. மற்ற அனைவரும் பிணமென்று என்னை நினைக்க வேண்டும் என்றே உண்மை நினைப்பேன்.ஆனால் நீங்கள் அப்படி நினைப்பது என்னைப் புண்படுத்துகிறது’ – முழு கதையையும் படிக்க.http://www.jeyamohan.in/90446#.WPlhroVOLIV . கதை இவ்வாறு முடிவடைகிறது – ‘அவளது அணைப்பில் முத்தங்களுடன் நான் துயின்றேன். காலையில் எழுந்தபோது எனது ஆடைகள் அருகே குறுமேடைமேல் மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. கைக்குட்டைகள் குறுந்துவாலைகள் எல்லாமே சீராக அடுக்கப்பட்டிருந்தன. காலைச்செய்தித்தாள் காத்திருந்தது.  ஒரு பெண் வந்து போனதற்கு தடயமே இல்லாமல் சீராக இருந்தது அறை’.

படத்தில் சில காட்சிகள் நம்ப இயலாதபடி அமைந்தது. அதையெல்லாம் விடுத்துதான் பார்க்கவேண்டுகிறேன். உதாரணமாக அந்த இசைப்பவன் அவ்வளவு நடந்தபின்பும் Yeo-jin இருக்கும்போதே அவ்வாறு அலைபேசியில் பேசுவது. அடுத்து உயிர் தோழியின் பெற்றோர் அலைபேசியின் எண்ணெய் கேட்கிறாள் – ‘Tell me your number so I can call your parents.’ எண் தெரியவில்லை என்றால் பரவாயில்லை, இன்னும் சிறிது நேரம் இருந்தால் உன் வீடு எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்பாள் போல.  நம்ம ஊர்காரன் பார்த்தல் இதுகூட தெரியாதாம்என்று சொல்லி போய்க்கொண்டே  இருப்பர்.

படத்தின் ‘climax’ கிட்டத்தட்ட ஒரு மகத்தான காவியம். முக்கியமாக தன்னுடைய தந்தை தன்னை கொல்வதைபோல அவள் காணும் கனவு. கனவுகளுக்கு அர்த்தம் கொடுப்பதை படத்தின் இறுதி காட்சியாக அமைந்திருப்பது, அவள் நடுநிசையில் அழுவது, அந்த சேற்றில் சிக்கிய வண்டி, ஒரு குரு சீடனை விட்டு விழகி செல்வதை போல.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s