Nosferatu the Vampyre (1979)

Directed by: Werner Herzog
Produced by: Michael Gruskoff; Werner Herzog
Screenplay by: Werner Herzog
Based on Dracula by Bram Stoker
Starring: Klaus Kinski; Isabelle Adjani; Bruno Ganz
Music by: Popol Vuh
Cinematography: Jörg Schmidt-Reitwein
Edited by: Beate Mainka-Jellinghaus
Running time: 107 minutes
Language: German; English; Romanian
Genre: Vampire-Horror

Seeran Review: ‘Vampire’ என்ற பெயர் வந்ததும் நான் இதை பேய் படம் என்று நினைத்துவிட்டேன். எப்போதும் நான் பேய் படங்களை பார்க்கும்போது ஒரு திமிராகதான் எதிர்கொள்வேன். ‘பனங்காட்டு நரி இந்த சல சலபுகெல்லாம் அஞ்சாது’ என்று உட்கார்ந்திருப்பேன். அதுவும் எப்போது பேய் வரும் என்று 80% நமக்கே தெரிந்துவிடும். அதனால் இந்த படத்தையும் அதே போல்தான் பார்க்க அமர்ந்தேன். போதாததற்கு ‘It’s a film by Herzog’ வேறு அதனால் இன்னும் சற்று ஓவராகத்தான் போய்விட்டேன். Jonathan Harker letter எழுதும் வரை இப்படிதான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். பிறகுதான் மெதுவாக படம் புரியதொடங்கியது. Jaws (1975) படத்தில் எவ்வாறு சுறாமீன் கடைசியில் வருவதைப்போல, பேய் படங்களிலும் அனைத்து அமானுஷ்ய வேலைகளுக்கும் காரணமான தலைவன் பேய் கடைசியில்தான் வரும். ஆனால் Jonathan Harker, Castle உள் சென்றதும் Dracula விடம் பெசிவிடுகிறான். அதே டிராகுலதான் கடைசிவரையில் இருக்கின்றது. இரவில் கத்துவது, பறப்பது என்று எந்த விதமான வாண்டுத்தனமுமின்றி அமைதியே உருவாய் இருக்கின்றான். படமுழுக்க அவன் யாரையும் பயமுறுத்த விரும்புவதில்லை என்பதை கவனிக்கலாம். Wismar நகரத்தையே புதைவிடமாக மாற்றினாலும் அதற்கு காரணம் தான்தான் என்று பெயரை பதிக்காமல் plague என்று நம்பவைக்கிறான். அதனால் மீண்டுமொரு முறை படத்தை பார்த்தேன்.

இரண்டாம் முறை பார்ப்பதால் எந்த சுவாரசியமுமின்றி வெறும் நகர்வை மட்டும் பார்த்தேன். இதைதான் About Time (2013) படத்தில் அப்பா மகனிடம், ஒரே நாளை மறுபடியும் வாழு என்றார் போலும். முதலில் இடித்தது கதாபதிரங்களில் நடிப்பு (Draculaவை தவிர). அமானுஷ்ய கனவு கண்டதால் Lucy அலறி அடித்துக்கொண்டு உறக்கத்திலிருந்து எழுவாள். என்னாச்சோ ஏதாச்சோ என்று எழாமல் Jonathan மெதுவாக எழுந்து ‘You’re just having another nightmare’ என்கிறான். அப்படியென்றால் பல முறை இவ்வாறு nightmares வந்திருகின்றது என்று அர்த்தம். அப்படி இருக்க ‘I... I see something horrible. I’m afraid.’ என்றா சொல்லுவாள். I see the same again and again – என்றுதானே சொல்லுவாள். இல்லையென்றால் Jonathan ஐ பிடித்து அழுவாள். இதே போன்று பல இடங்கள். Jonathan Coffee Barஇல் உட்கார்திருக்கையில் ‘Which one? Count Dracula’s’ என்றவுடன் உட்கார்ந்திருக்கும் அனைவரும் படார் என்று திரும்பிப்பார்கின்றனர். முன்பு இருக்கும் சில வரிசைகளில் இருக்கும் நபர்கள் திருன்புவர், பிறகு கடைசியில் இருக்கும் வரிசையினர் அருகில் இருப்பவரிடம் ‘என்ன’ என்பதைப்போல வினவி வாயை பிழப்பர். இதுதானே வழக்கம். அடுத்தது Count Draculaவின் விகாரமான உடல் அமைப்புகளை பார்த்து Jonathan பயப்படவே இல்லை. அதுகூட பரவாயில்லை இப்படி ஒரு பேய் மாளிகையில் எவனாவது இரவில் நிம்மதியாக உறங்குவானா? இப்படி தோண்டத் தோண்ட பல மண் வந்தாலும் படம் முழுக்க சில தங்கமும் கூடவே வருகின்றது.

முதல் காட்சியில்  வரும் mummyகள் மனதை தொடுகிறது. சில காட்சிகளில் அந்த உடல்கள் அசைவதைப்போல் இருந்தது. ‘Time is an abyss. Centuries come and go. Death is not the worst’. அதற்கேற்ப்ப பின்னணி இசையும் சேர்ந்து நம்மை முற்றிலும் வேறொரு இடத்திற்கே எடுத்துசென்று விடுகிறது (It would have been much better had the visuals not suppressed by the title log). Dracula பேய் என்றாலும் அதையும் முடிந்தவரை அதன் குணாதிசயங்கள் வழியாகவே நகர்த்தபட்டிருக்கும். Draculaவின் தனிமை, அன்பு, ஆசை, கோபம், காதல் இவையே படத்தின் நகர்வு. எனக்கு மிகவும் பிடித்த Climaxகளில் இதுவும் ஒன்று. Plague நோயால் பாதிக்க பட்ட நகரம் (plague எவளவு கொடியது என்பதற்கு கீழே உள்ள linkஐ படித்துக்கொள்ளவும்) எவ்வாறு இருக்கும் என்ற காட்சி மனதை உலுக்கியது. இன்றைய சூழலில் சொன்னால் உலகம் அழியபோகின்றது எனலாம். Jonathan னும் கடைசியில் Draculaவாக மாறுகிறான். இதில் பெரிய twist இல்லை. அவன் பகலில் நடமாடுகிறான் என்பதை கவனிக்கவேண்டும். Draculaவின் முழு குணாதிசயங்களும் மாறினாலும் மாறலாம்.

ஆடுத்தது படத்தின் ஒளிப்பதிவு. நான் இதுவரை மிகவும் ரசித்த ஒளிப்பதிவுகளில் இந்த படத்தின் ஒளிபதிவும் ஒன்று. சில அடிப்படை விஷயங்களை தவிர இசை, ஒளிபதிவு போன்றவற்றிலும் தனிப்பட்ட ரசனை இருக்கும். எனக்கு பொதுவாக Cameraவை தேவையின்றி ஆட்டுவது பிடிக்காது. குறிப்பாக, Horror படங்களில் ஒளிப்பதிவு நகர்ந்துகொண்டே இருக்கும். நல்ல வேலையாக இதில் அவ்வாறு நிகழவில்லை. இதுவே இந்த படத்தின் தனித்தன்மைகளில் ஒன்று. குறிப்பாக இந்த படத்தின் climax காட்சிகளில் வரும் அந்த மரண நடனம்.

I think it is a movie which tried to expand the horizon of horror by constant wobble between heart and brain.

ஆனால் அந்த கோழியை மட்டும் plague ஒன்றும் செய்யவில்லையா? ஏன் அவளவு நடந்தும் Jonathanனுக்கு தாடியே வளரவில்லை !

Further Readings: https://en.wikipedia.org/wiki/Plague_(disease)

http://www.slantmagazine.com/film/review/nosferatu-the-vampyre

http://horrorfreaknews.com/nosferatu-vampyre-1979-review

http://www.rogerebert.com/reviews/great-movie-nosferatu-the-vampyre-1979

 

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s