Calvaire (2004)

Directed by: Fabrice Du Welz
Produced by: Michael Gentile; Eddy Géradon-Luyckx; Vincent Tavier
Written by: Fabrice Du Welz; Romain Protat
Starring: Laurent Lucas; Jackie Berroyer; Philippe Nahon
Music by: Vincent Cahay
Cinematography: Benoît Debie
Edited by: Sabine Hubeaux
Running time: 88 minutes
Genre: Psycological Horror
Language: French

Seeran Review: எந்த படத்தை பார்பதென்றே தெரியவில்லை. ‘Movies’ folderஐ திறந்து கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஒரு படத்தை தட்டினேன்.  படத்தின் பெயர் – ‘Calvaire – The Ordeal (2004)’. Ordeal என்றால் – ‘A primitive method of determining a person’s guilt or innocence by subjecting the accused person to dangerous or painful tests believed to be under divine control; escape was usually taken as a sign of innocence’. இராமாயணத்தில் சீதைக் கு கொடுக்கப்பட்ட ‘Ordeal of Fire’ நினைவில் வந்தது.

படத்தை பற்றி எந்த விபரமுமின்றி பார்க்க தொடங்கினேன். எந்த genre என்று கூட தெரியாது. ‘Bartel Inn 3Km’ என்ற பலகையை பார்த்த பிறகு இது thriller என்று ஓரளவுக்கு ஊகித்துவிட்டேன். Borisஐ கண்டவுடன் thriller-horror என்பது ஓரளவுக்கு தெளிவாகியது. Boris, ‘Mr. Bartel. I have brought you someone’ என்றவுடனே இந்த இடத்தைவிட்டு இவன் திரும்ப முடியாது என்பது புலப்பட்டுவிட்டது. படம் எப்படி விரிகின்றது என்பதை ரசித்துக்கொண்டு பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

சுமாரான படம்தான். சுருங்க சொல்லவேண்டுமெனில் – ஒரு ஊரே முட்டாக்கூமுட்டையாக இருக்கின்றது. அதனுள் ஒரு சாதாரண மனிதன் சிக்கி சின்னாபின்னம் ஆகிறான். இப்படி சுருக்குவதால் படத்தின் முக்கியமான பரிணாமத்தை இழக்கின்றோம். குறிப்பாக இவன் vanயை எடுப்பதற்கு முன்பிருக்கும் character building. முதல் காட்சியில் இவன் பாடும்போது நமக்கு திரையில் காட்டப்பட்ட அனைவரும் நடுத்தர வயது பெண்கள். அந்த கூட்டத்தில் ஆண்கள் இருந்தாலும் கவனமாக அவர்கள் தவிர்க்கப் பட்டிருப்பார்கள். நமது மனதில் நிறந்தர நினைவை ஏற்படுத்துவது Mrs. Langhoff உடைய கதாபாத்திரம். ‘Marc, you bring us so much joy each time. Your songs bring me back my youth, to my memories.’ இதன் தொடர்ச்சியாகவே அடுத்த காட்சியில் இவன் செல்வது தாங்க முடியாமல் ஒரு பெண் கட்டியணைப்பால் (Bartel இவளது புகைப்படங்களை postal cardஇல் பார்பதையும் இந்த இடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள்). வாகனத்தின் பின்பாக சிறிது தூரம் ஓடுவாள் என்று எதிர்பார்த்தேன். கிட்டத்தட்ட Marc ஒரு playboy. இதே விசையில் Bartel Gloriaவை பற்றி சொல்வதை கவனியுங்கள் ‘She was a singer, like you. A great talent. If you had heard her sing. She was a wonder. That woman was everything to me. By losing her I lost everything. Now you understand how happy I am to be in the company an artist.’ ‘But when Gloria left, Bartel’s sense of humor left with her.’ ‘But when Gloria was here, I was happy as lark. I was always singing joking around’. இறுதியில் Robert Orton புதைகுழியில் மாட்டி இருக்கும்போது சொல்வது – ‘Gloria. Gloria. Why did you come back, Gloria? If only you had loved me a little. You did love me, didn’t you? Tell me that you loved me. Say it. Say it. Louder. Louder.’ Marc – ‘I loved you’.

Further Readings: http://www.dreadcentral.com/reviews/3640/calvaire-a-k-a-the-ordeal-2004/

http://horrornews.net/24995/film-review-calvaire-aka-the-ordeal/

 

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s